Fiscale regularisatie

Category Archives

Volg ons online seminarie over fiscale regularisatie

Blogbericht delen

Kan fiscaal regulariseren nog na 1 januari 2021?

Deze en andere vragen beantwoorden Mr. Stijn De Meulenaer (advocaat-vennoot bij het anti-fraudedepartement van Everest advocaten) en Steven Vanden Berghe (Voorzitter Contactpunt voor Regularisaties) bezieler van het anti-fraudedepartement) op woensdag 3 februari 2021 op een door Lexalert georganiseerd online seminarie.

Geïnteresseerden kunnen zich inschrijven via de website van Utopix.

Andere vragen?  Contacteer ons!

 

 


Laatste kans op fiscale regularisatie van Vlaamse ontdoken belastingen!

Blogbericht delen

Vlaamse fiscale regularisatie stopt op 31 december 2020

Op 31 december 2020 loopt de mogelijkheid af om Vlaamse ontdoken belastingen te regulariseren definitief af.  Dit werd zo beslist van bij aanvang, en wordt nu ook uitdrukkelijk bevestigd door de Vlaamse regering.

De mogelijkheid om federale belastingen te regulariseren blijft wél nog bestaan, en dit (minstens) tot 31 december 2023.  Dat werd overeengekomen in het regeerakkoord van de regering De Croo I.

Hoe verhouden beide fiscale regularisaties zich tot elkaar, en wat betekent dit nu in de praktijk?

In België was de mogelijkheid om ontdoken belastingen te regulariseren bij het Contactpunt voor Regularisaties uitsluitend bij wet geregeld: dit was zo sedert de zogenaamde eenmalige bevrijdende aangifte (EBA) in 2003 het daglicht zag, en werd op dezelfde wijze geregeld voor wat betreft zowel de EBA bis (van 1 januari 2006 tot 14 juli 2013) als de EBA ter (van 15 juli 2013 tot 31 december 2013).

Bij arrest van 19 september 2014 besloot het Grondwettelijk Hof echter dat de mogelijkheid om gewestelijke belastingen (meer in het bijzonder Vlaamse successie- en registratierechten, op vandaag Vlaamse erfbelasting) te regulariseren op basis van een federale wet ongrondwettelijk was.

Dit werd rechtgezet in de zogenaamde EBA quater, die is geregeld bij wet voor wat de federale belastingen betreft, maar ook bij decreet en ordonnantie voor wat de deelstatelijke belastingen betreft.  Sedertdien bestaat er dus ook een Vlaamse fiscale regularisatie.  Voor de praktische afhandeling werden samenwerkingsakkoorden tussen de verschillende overheden gesloten.

Doordat de Vlaamse fiscale regularisatie eindigt op 31 december 2020, betekent dit evident dat vanaf 1 januari 2021 geen aangiftes meer kunnen gebeuren voor ontdoken Vlaamse (erf)belastingen.  De mogelijkheid om federale, Waalse en Brusselse belastingen te regulariseren blijft echter verder bestaan.  In principe heeft de opheffing van de Vlaamse fiscale regularisatie geen invloed hierop.  Tenzij er sprake is van een “gemengde” regularisatie.  Dit is bijvoorbeeld het geval wanneer een belastingplichtige een bedrag wenst te regulariseren dat ooit werd geërfd maar niet werd aangegeven, en dat sedertdien verder intresten heeft opgeleverd.

Het zijn dus vooral de belastingplichtigen die erfbelastingen hebben ontdoken, die zich best nog naar de loketten van het Contactpunt voor Regularisaties begeven.  Dit kan ook op basis van een nog niet volledig dossier.  Minister Diependaele heeft immers aangekondigd dat een voorlopige aangifte voor 1 euro kan worden ingediend tot uiterlijk 31 december 2020.  Daarna beschikt de belastingplichtige nog over een termijn van 6 maanden om zijn voorlopige aangifte te stofferen en zijn Vlaamse fiscale regularisatie definitief te maken.

Een gewaarschuwd man, is er twee waard!

Meer informatie?  Contacteer ons

 


Regeerakkoord schudt nog eens aan fiscale regularisatie-boom

Blogbericht delen

Wat zegt het regeerakkoord over fiscale fraudebestrijding?

Bij het schrijven van het regeerakkoord van de regering De Croo I werd overeengekomen dat de strijd tegen fraude opnieuw veel geld zal moeten opbrengen.  Op zich niets nieuws onder de zon.  Elke nieuwe regering doet dit.  Maar gaat de regering haar prognoses ook kunnen hardmaken, en zoja, hoe?

Net als de vorige regeringen van het afgelopen decennium legt de regering De Croo I haar schaapjes te week bij de opbrengsten van de fiscale regularisatie.  De stille droom van elke minister van Financiën is om de recordopbrengt van 2013, toen er op 1 jaar tijd 5 miljard euro werd opgehaald via het Contactpunt voor Regularisaties (CPR), te evenaren.  Maar stonden de internationale parameters toen niet veel gunstiger?  En is er wel nog zoveel zwart geld dat moet worden geregulariseerd?

Op het eerste gezicht lijkt de ambitie van de nieuwe regering dan ook wat te hoog.  Maar is dat wel zo?

Wie het regeerakkoord grondig leest, stelt vast dat de regering niet zomaar opnieuw inzet op de fiscale regularisatie, maar merkt dat er wel degelijk een doordacht plan achter steekt.  Alle parameters wijzen er immers op dat de regering, nadat ze – via de fiscale regularisatieprocedure van het CPR – massaal heeft ingezet op de repatriëring van in het buitenland buiten het zicht van de fiscus aangehouden vermogen, nu de strijd heeft ingezet op het zwart geld in België zelf.

Het is een publiek geheim dat het al lang een doorn in het oog van de fiscus is dat het succes van de fiscale regularisatie hoofdzakelijk beperkt is tot buitenlands vermogen.  Dit vermogen is immers de laatste jaren zeer transparant geworden, onder meer door de Common Reporting Standards die landen internationaal verplichten om jaarlijks en automatisch gegevens uit te wisselen over niet-onderdanen die bij hen vermogen aanhouden.  Op deze wijze ontvangt de fiscus sedert enkele jaren zeer kostbare informatie over alle Belgen die in pakweg Luxemburg of Zwitserland rekeningen aanhouden.  Het is deze transparantie die tal van Belgen ertoe heeft aangezet om hun buitenlands vermogen te regulariseren.  Immers: wie niets ondernam, werd een ‘sitting duck’.

Dit is tot op vandaag niet zo voor Belgen die hun zwart geld steeds in België hebben aangehouden, en ook niet voor Belgen die er onder de oude wet in zijn geslaagd om enkel hun opbrengsten van de fiscaal niet verjaarde jaren in te klaren, en het kapitaal zelf zonder betaling van een boete of belastingverhoging naar België hebben gerepatrieerd.

Welnu, het zijn deze Belgen die zenuwachtig mogen beginnen worden, want ook hun vermogen dreigt transparanter te worden.

Zo voorziet het regeerakkoord vooreerst in een bevoegdheidsuitbreiding voor het Centraal Aanspreekpunt (CAP) dat vandaag reeds de bankrekeningnummers van alle Belgen verzamelt.  Binnenkort zullen de Belgische banken het CAP naast de rekeningnummers ook jaarlijks het saldo per rekening moeten meedelen.  De fiscus kan deze informatie opvragen wanneer er een vermoeden van fraude is, maar ook – en ook dat is nieuw – in het kader van zogenaamde data mining (te weten: digitaal onderzoek om afwijkend gedrag op te sporen op basis van algoritmen).  Anders gezegd: Belgen die hun vermogen in België aanhouden, maar die geen duidelijke verklaring kunnen voorleggen over de herkomst van hun kapitaal dreigen op deze manier eveneens in het vizier van de fiscus en zelfs het parket te komen.

Conclusie

Belgen met vermogen in eigen land, waarvan de herkomst niet aantoonbaar is, doen er maar beter aan om het voornemen van de regering ernstig te nemen.  Wenst u meer informatie of overleg over dit onderwerp of over fiscale regularisatie?  Contacteer ons dan.

Lees ook het interview met Mr. Stijn De Meulenaer in De Standaard van 16 oktober 2020.

Lees ook:

Fiscale regularisatie 2020

Brief CRS ontvangen? Regulariseren is de boodschap!


Brief CRS ontvangen? Regulariseren is de boodschap!

Blogbericht delen

CRS gebruikt als motivator om te regulariseren

De Common Reporting Standards of kortweg CRS werpen steeds meer vruchten af voor de Belgische fiscus.  Op vandaag worden deze vooral gebruikt om u vriendelijk tot regulariseren aan te zetten.

Waarover gaat het?

België onderschreef, samen met meer dan 100 andere landen, de Common Reporting Standards of CRS.  Dit is een internationale overeenkomst waarbij de deelnemende landen zich er tegenover elkaar toe hebben verbonden om automatisch gegevens over inkomsten van elkaars onderdanen uit te wisselen.  Op basis hiervan ontvangt de Belgische fiscus voortaan automatisch, en dus zonder dat ze zelf enig initiatief dient te nemen, informatie van buitenlandse fiscale overheden waarin wordt meegedeeld welke Belgische onderdanen in het buitenland rekeningen of financiële producten (bv. levensverzekeringen) aanhouden.

Wat doet de Belgische fiscus?

De Belgische fiscus koppelt de uit het buitenland ontvangen CRS gegevens aan uw profiel, en gaat na of u in uw belastingaangifte ook melding hebt gemaakt hiervan.  Als dat niet het geval is, dan overtreedt u de Belgische fiscale wetgeving en riskeert u een sanctie.  Maar vooral: riskeert u een fiscaal of zelfs strafonderzoek wanneer uit deze informatie zou blijken dat u op deze manier een belastbaar vermogen aan het oog van de Belgische fiscus tracht te onttrekken.

Tot op vandaag speelt de fiscus het spel meestal zo hard niet, en stuurt ze in eerste instantie een ‘vriendelijk briefje’ waarin u wordt meegedeeld dat “men heeft vernomen dat u over een buitenlandse rekening of levensverzekeringsproduct beschikt” en waarin men u uitlegt wat u vervolgens moet doen om CRS compliant te zijn.

Voorbeeld CRS brief fiscus

Met andere woorden: wanneer u een dergelijke CRS brief heeft ontvangen, dan weet de fiscus eigenlijk al dat u niet in regel bent, maar geeft ze u nog een laatste kans om dit spontaan te regulariseren.

Wat dient u nu te doen?

Heeft u enkel een buitenlandse rekening omdat u regelmatig in het buitenland verblijft, maar houdt u er geen noemenswaardig vermogen aan?  Dan is er geen reden tot paniek: in dat geval volstaat het dat u voortaan bij uw belastingaangifte braaf aangeeft dat u over een dergelijke rekening beschikt.

Beschikt u echter over een buitenlandse rekening of financiële producten omdat u (een deel van) uw vermogen in het buitenland aanhoudt, dan doet u er beter aan om na te gaan of wel volledig in regel bent volgens de Belgische fiscus.

Concreet dient u 2 zaken na te gaan:

(1) wat is de herkomst van uw vermogen?

Zelfs wanneer u over ‘oud’ vermogen beschikt (bijvoorbeeld ouder dan de fiscale verjaringstermijn van vaak 7 jaar), dient u zich vandaag de dag de vraag te stellen wat de herkomst van uw vermogen is.  Concreet dient u na te gaan of er op de generatie van uw vermogen destijds belastingen verschuldigd waren, en of deze ook betaald werden.  Wanneer het vermogen niet het correcte fiscale regime heeft ondergaan, dan dringt regularisatie zich nog steeds op.  De regelgeving rond witwassen maakt immers dat een niet correct belast vermogen dat aan het oog van de fiscus wordt onttrokken, quasi onverjaarbaar wordt.

(2) werden de inkomsten uit uw vermogen correct aangegeven?

Daarnaast dient u tevens na te gaan of het eventuele rendement op uw vermogen, vaak onder de vorm van intresten of dividenden, correct werd aangegeven.  Ook hier dringt regularisatie zich op, wanneer dit niet het geval blijkt te zijn geweest.

Fiscale regularisatie in 2020

In 2020 kan u fiscaal regulariseren aan de volgende tarieven:

  • 40% op fiscaal verjaard kapitaal
  • belastingverhoging van 25% op fiscaal niet verjaarde inkomsten

Wenst u een concrete simulatie van uw persoonlijke situatie te maken, dan kan dit via de door ons ontwikkelde tool “bereken uw regularisatie“.

Wenst u advies over uw concrete situatie, maak dan een afspraak met onze specialisten.

Alleszins geldt dat een gewaarschuwd man er twee waard is.  Sla de zachte CRS uitnodiging van de fiscus om u in regel te stellen niet in de wind, want deze zou wel eens kunnen vervellen tot een agressieve tijger.


Stijn De Meulenaer spreker op seminarie over fiscale regularisatie anno 2019

Blogbericht delen

Fiscale regularisatie 2019

Ons kantoor is al geruime tijd één van de marktleiders op vlak van begeleiding van fiscale regularisatiedossiers.  Alhoewel de thematiek in de media niet meer zoveel aandacht krijgt dan enkele jaren geleden, blijft het thema erg actueel én blijft het mogelijk om fiscale regularisatiedossiers in te dienen bij het Contactpunt voor Regularisaties (CPR).

Alhoewel de basis dezelfde is gebleven (druk van de bancaire sector en de fiscus die spaarders ertoe aanzet om meestal in het buitenland verborgen kapitaal en inkomsten op dit kapitaal verlaat aan te geven en ‘in te klaren’, zijn de parameters die van belang zijn om een regularisatie door te voeren sterk gewijzigd.

Een eerste vaststelling is dat de gemakkelijke dossiers (bv. een particulier met een spaarrekening op zijn naam in Luxemburg) doorgaans reeds zijn rechtgezet.  De dossiers die overblijven, zijn vaak ingewikkelder en/of exotischer dan voorheen, wat de techniciteit en ook soms het terugvinden van bewijzen verzwaart.


Scroll Up